PPWR, czyli rozporządzenie (UE) 2025/40 w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych, wprowadza wspólne wymagania dotyczące opakowań w całej Unii Europejskiej
Dla przedsiębiorców oznacza to konieczność spojrzenia na opakowanie nie tylko przez pryzmat samego materiału, ale również jego funkcji, zastosowania, komponentów oraz dokumentacji potrzebnej do wykazania zgodności.
W tym poradniku zbieramy najważniejsze kwestie, które warto sprawdzić w związku z PPWR.
Spis treści
PPWR to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych.
Jego celem jest ustanowienie wspólnych zasad dotyczących opakowań i odpadów opakowaniowych na rynku UE. Rozporządzenie obejmuje m.in. wymagania dotyczące składu opakowań, ich projektowania, możliwości ponownego użycia i recyklingu, substancji znajdujących się w opakowaniach oraz informacji przekazywanych uczestnikom rynku.
PPWR weszło w życie 11 lutego 2025 r., a stosuje się je co do zasady od 12 sierpnia 2026 r. Nie oznacza to jednak, że wszystkie wymagania zaczęły obowiązywać tego samego dnia. Rozporządzenie przewiduje również późniejsze terminy dla części obowiązków.
Dlatego 12 sierpnia 2026 r. warto traktować nie jako „koniec tematu”, ale jako początek stosowania nowych zasad.
Tak.
PPWR jest rozporządzeniem UE, a nie dyrektywą. Oznacza to, że jego przepisy są bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich i nie wymagają przyjęcia polskiej ustawy, która „wdrożyłaby” całe rozporządzenie do krajowego porządku prawnego.
Nie oznacza to jednak, że wszystkie kwestie związane z PPWR są regulowane wyłącznie na poziomie unijnym. Państwa członkowskie mają własne zadania w obszarach pozostawionych im przez rozporządzenie, np. dotyczących właściwych organów czy określonych kwestii związanych z egzekwowaniem przepisów.
Z punktu widzenia przedsiębiorcy najważniejsze jest jednak to, że brak polskiej ustawy wdrażającej PPWR nie oznacza, że rozporządzenie nie ma zastosowania w Polsce.
To jedno z najważniejszych pytań w praktycznym stosowaniu PPWR.
Rozporządzenie nakłada na wytwórców opakowań obowiązek zapewnienia zgodności opakowań z wymaganiami określonymi w PPWR. Wytwórca może korzystać z informacji i dokumentacji przekazanej przez dostawców materiałów lub komponentów, ale musi uwzględnić je w procesie wykazywania zgodności opakowania.
W uproszczeniu:
DOSTAWCA MATERIAŁU
→ przekazuje informacje i dokumentację dotyczącą materiału lub komponentu
PODMIOT ODPOWIEDZIALNY ZA OPAKOWANIE
→ wykorzystuje te informacje w procesie wykazania zgodności całego opakowania
To ważne, ponieważ dokument dotyczący pojedynczego materiału nie oznacza automatycznie, że całe opakowanie jest zgodne z PPWR.
Jeżeli opakowanie składa się z kilku materiałów lub komponentów, należy uwzględnić je w ramach odpowiedniej oceny zgodności.
Dokumentacja dotycząca materiałów i komponentów jest ważnym elementem procesu wykazywania zgodności.
PPWR przewiduje, że dostawcy opakowań lub materiałów opakowaniowych mają przekazywać wytwórcy informacje i dokumentację potrzebne do wykazania zgodności opakowania.
W praktyce warto więc wiedzieć:
– jakie materiały wykorzystujesz,
– od jakich dostawców pochodzą,
– jakie informacje otrzymujesz na ich temat,
– czy dokumentacja pozwala ocenić wymagania dotyczące danego zastosowania.
Jednocześnie nie należy utożsamiać deklaracji dotyczącej materiału z deklaracją zgodności całego rozwiązania opakowaniowego.
PPWR przewiduje własne wymagania dotyczące dokumentacji technicznej oraz deklaracji zgodności. Zgodność z wymaganiami rozporządzenia ma być wykazywana w dokumentacji technicznej dotyczącej opakowania.
Opakowanie rzadko składa się tylko z jednego materiału.
W zależności od rozwiązania mogą występować w nim m.in.:
– folia,
– karton,
– taśma klejąca,
– etykieta,
– klej,
– farby lub lakiery,
– inne komponenty.
Dlatego przy analizie zgodności warto patrzeć na całe rozwiązanie opakowaniowe, a nie wyłącznie na jego główny materiał.
Ma to znaczenie również w przypadku produktów takich jak folia stretch czy taśmy klejące. Ich rola zależy od sposobu zastosowania, a informacje dotyczące materiału mogą być potrzebne w procesie oceny zgodności.
W Manuli Ekobal dostarczamy folie stretch, folie LDPE, taśmy klejące i inne materiały opakowaniowe wraz z informacjami i dokumentacją dotyczącą naszych produktów, które mogą być wykorzystane przez klientów w procesie oceny i wykazania zgodności z PPWR.
Nie każde opakowanie pełni taką samą funkcję.
PPWR rozróżnia m.in. opakowania sprzedażowe, grupowe i transportowe. O tym, do której kategorii należy dane rozwiązanie, decyduje jego funkcja i sposób wykorzystania w łańcuchu sprzedaży i dystrybucji, a nie tylko materiał, z którego zostało wykonane.
Przykładowo ten sam karton może być:
– opakowaniem sprzedażowym – jeżeli stanowi jednostkę, w której produkt jest sprzedawany,
– opakowaniem grupowym – jeżeli łączy kilka jednostek sprzedażowych,
– opakowaniem transportowym – jeżeli służy przede wszystkim do zabezpieczenia produktów podczas transportu.
Dlatego przy ocenie opakowania warto odpowiedzieć przede wszystkim na pytanie:
Jaką funkcję pełni to opakowanie w konkretnym procesie sprzedaży i dystrybucji?
Prawidłowa klasyfikacja ma znaczenie, ponieważ poszczególne wymagania PPWR mogą zależeć od rodzaju i zastosowania opakowania.
PFAS to jeden z tematów, który wzbudza szczególne zainteresowanie w kontekście nowych przepisów.
Warto jednak precyzyjnie rozróżnić ogólny zakaz PFAS od konkretnych ograniczeń określonych w PPWR.
Rozporządzenie nie wprowadza całkowitego zakazu PFAS we wszystkich rodzajach opakowań. Od 12 sierpnia 2026 r. określa natomiast limity dla opakowań przeznaczonych do kontaktu z żywnością.
Limity określone w art. 5 ust. 5 obejmują:
– 25 ppb – dla pojedynczego PFAS,
– 250 ppb – dla sumy PFAS,
– 50 ppm – dla PFAS ogółem, w tym PFAS polimerowych.
W praktyce istotne jest również właściwe określenie zastosowania opakowania.
Samo to, że produkt przewożony w danym rozwiązaniu jest żywnością, nie oznacza automatycznie, że każdy materiał użyty przy jego transporcie jest opakowaniem przeznaczonym do kontaktu z żywnością.
Przykładowo folia stretch służąca wyłącznie do zabezpieczenia palety z zamkniętymi kartonami, w których żywność znajduje się w swoich opakowaniach jednostkowych, nie staje się przez sam ten fakt opakowaniem przeznaczonym do kontaktu z żywnością.
Przy ocenie warto więc uwzględnić:
– przeznaczenie opakowania,
– sposób jego zastosowania,
– materiały i komponenty wykorzystane w rozwiązaniu,
– informacje otrzymane od dostawców.
Komisja Europejska opublikowała w 2026 r. dodatkowe wytyczne dotyczące stosowania PPWR, w tym praktyczne informacje dotyczące ograniczeń PFAS.
Zamiast próbować analizować całe rozporządzenie jednocześnie, warto zacząć od własnych rozwiązań opakowaniowych.
Lista kontrolna
PPWR zmienia sposób, w jaki przedsiębiorstwa powinny patrzeć na opakowania.
Nie chodzi wyłącznie o wybór konkretnego materiału. Znaczenie mają również funkcja opakowania, jego poszczególne komponenty, informacje otrzymane od dostawców oraz sposób wykazania zgodności całego rozwiązania.
Dlatego dobrym punktem wyjścia jest odpowiedź na trzy pytania:
Co wykorzystujemy do pakowania?
Jaką funkcję pełni dane opakowanie?
Czy mamy informacje i dokumentację potrzebne do oceny jego zgodności?
W Manuli Ekobal dostarczamy materiały wykorzystywane w procesach pakowania, w tym między innymi folie stretch, folie LDPE i taśmy klejące, wraz z informacjami i dokumentacją dotyczącą naszych produktów.
PPWR to proces, a nie jednorazowa zmiana. Warto zacząć od uporządkowania własnych rozwiązań opakowaniowych i dokumentacji.
Ważne
Materiał ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Przy ocenie obowiązków wynikających z PPWR należy uwzględnić konkretne zastosowanie opakowania, rolę podmiotu w łańcuchu dostaw oraz aktualne brzmienie przepisów i wytycznych.
Źródła
– Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 – PPWR.
– Komisja Europejska – FAQ dotyczące PPWR, aktualizacja z 3 sierpnia 2026 r.
– Komisja Europejska – wytyczne dotyczące stosowania PPWR, 2026.
– Komisja Europejska – informacje dotyczące rozpoczęcia stosowania PPWR od 12 sierpnia 2026 r.